ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼

ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ — ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਸੰਬੰਧੀ ਲਿਖਤਾਂ

ਜਾਣ-ਪਛਾਣ

ਕੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਤਬਾਹੀ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ? ਇਹ ਸਭ ਕਿਵੇਂ ਖਤਮ ਹੋਵੇਗਾ? ਇਹ ਕਦੋਂ ਵਾਪਰੇਗਾ? ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹੋਣੀ ਕੀ ਹੈ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹੱਥੋਂ ਮਰਾਂਗੇ ਜਾਂ ਯਾਹਵੇ ਦੇ ਹੱਥੋਂ? ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਵਾਲ ਉਹੀ ਰਹੇ ਹਨ। ਲੱਖਾਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਖੋਜੇ ਪਰ ਵਿਅਰਥ; ਫਿਰ ਵੀ, ਕੁਝ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਬੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਅੰਤ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਸੱਚੇ ਸਨ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਬਾਰੇ ਯਾਹਵੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮਝਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੀਏ? ਸ਼ਾਇਦ ਯਾਹਵੇ ਨੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਹ ਪਰਦਾ ਪਿੱਛੇ ਖਿੱਚਿਆ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਤੋਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਲੇਖਕ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅੰਤ ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਆਵੇਗਾ, ਵੇਖ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਤਬਾਹੀ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਮਹਾਂ-ਤਬਾਹੀ ਦਾ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਜੋ ਭਾਰੀ ਯੁੱਧਾਂ ਲਈ ਧਨ ਜੁਟਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਾਲੀਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੌਸਮ ਦੇ ਬਿਗੜ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਬਰਫ਼ ਅਤੇ ਹਿਮ, ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਹੜ੍ਹ, ਤੂਫ਼ਾਨ ਅਤੇ ਭੂਚਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਹੀ ਵਾਪਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਾਪਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸਹਿਮਤ ਹਨ ਕਿ 70 ਅਤੇ 200 ਈ. ਵਿਚਕਾਰ ਲਿਖੇ ਗਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਪਾਠ 70 ਈ. ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਹ ਪਾਠ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਯਤਨ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਾਹਵੇ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਮੰਨਦੇ ਸਨ, ਇਹ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਕਿ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਯਾਹਵੇ ਵੱਲੋਂ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਚੁਣਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਜੀਵਨ-ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਉਲਟਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਕਿਤਾਬਾਂ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਾਈਬਲੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਦੇਣ ਲਈ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਹਰੇਕ ਪਾਠ ਦੀ ਤਾਰੀਖ, ਪਿਛੋਕੜ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇੱਥੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਸਾਹਿਤ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਭਾਵੀ ਅੰਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਝਲਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ 200 ਈ.ਪੂ. ਅਤੇ 200 ਈ. ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈਆਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਂਝਾ ਸੂਤਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਪਤਨ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਤਰਕ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਜਾਤਿ ਦਾ ਸਰਬਨਾਸ਼ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੋਂ, ਸਾਡੇ ਬੁਰੇ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਕਰਕੇ, ਆਉਣਾ ਸੀ; ਪਰ, ਇਹ ਯਾਹਵੇ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੁਆਰਾ ਛੱਡੀ ਗਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਦਾ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਵਸਥਾ ਮੁੜ ਕਾਇਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਬਚਾਏ ਜਾਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਾਹਵੇ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਬਰਾਹਮ, ਥੌਮਸ, ਅਜ਼ਰਾ, ਬਾਰੂਕ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਹੋਰ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਦੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਿਖੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੱਤਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਅੰਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸਹੀ ਕ੍ਰਮ ਐਲਾਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰੇਕ ਸਮਾਜ ਕੋਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਪਾਠ ਹਨ। ਹਰੇਕ ਨਸਲ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅੰਤਰ-ਨਿਹਿਤ, ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਣਥੱਕ ਸਵਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਕੀ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਹੈ? ਜਵਾਬ... ਹਾਂ, ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਨ ਇਸ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰਚਨਾਵਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ‘ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼’, ‘ਥੌਮਸ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼’ ਜਿਸ ਨੂੰ ‘ਥੌਮਸ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ’ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 2 ਬਾਰੂਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੀਰੀਆਈ ਬਾਰੂਕ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 4 ਅਜ਼ਰਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਦੇ-ਕਦੇ 2 ਐਸਦ੍ਰਾਸ ਜਾਂ ਅਜ਼ਰਾ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ‘2 ਐਸਦ੍ਰਾਸ’ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਭਾਗ 5, ਅਪੋਕ੍ਰਿਫਾ, ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਉਸ ਯੁੱਗ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਹਨ। ਹਰੇਕ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀ ਵਿਲੱਖਣ ਸਮਝ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਐਲਾਨਦੀਆਂ ਹਨ; ਯਾਹਵੇ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰੋ, ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਮੁੜੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਓਗੇ।

ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼

‘ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼’ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ‘ਅਬਰਾਹਾਮੀ ਲਿਖਤਾਂ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਾਅਦ ਫਲੀਆਂ-ਫੁੱਲੀਆਂ। ਹੱਥ-ਲਿਖਤ 80-170 ਈ. ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਨੂੰ 80 ਅਤੇ 100 ਈ. ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਮੂਲ ਪਾਠ ਇੱਕ ਸਾਮੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਕੇਵਲ ਪੁਰਾਣੇ ਸਲਾਵੋਨੀ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਯਹੂਦੀ ਗੈਰ-ਕੈਨੋਨੀ ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ-ਬਾਹਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਜੋ ਸਲਾਵੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਸੀ, ਬਿਜ਼ੰਤੀਨ ਤੋਂ ਆਈ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਲਾਵੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਬਿਜ਼ੰਤੀਨ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਗੈਰ-ਕੈਨੋਨੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਲਾਵੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਭਾਗ (ਟੁਕੜੇ) ਬਣ ਗਈਆਂ। ਪੂਰਬੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਗਿਰਜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਪਾਲਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਪੋਕ੍ਰਿਫਲ ਪਾਠਾਂ ਨੂੰ ਕੈਨੋਨੀ ਮੁੱਖ-ਧਾਰਾ ਪਾਠਾਂ ਲਈ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਰੋਤ ਵਜੋਂ ਵਾਧੂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਵੱਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਆਦਮ, ਹਨੋਕ, ਨੂਹ, ਯਾਕੂਬ, ਅਬਰਾਹਮ, ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੁਲਪਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਗਏ ਛਦਮ-ਲੇਖਕੀ (ਕੁਝ ਲਿਖਤਾਂ ਜੋ ਕੈਨੋਨੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਅਪੋਕ੍ਰਿਫਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹਨ, ਜੋ ਬਾਈਬਲੀ ਸੁਭਾਅ ਦੀਆਂ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ) ਪਾਠ ਇਸ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਬਚੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਸੰਤ-ਜੀਵਨੀ (ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨਾਂ ਦੀ ਲਿਖਤ ਅਤੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਅਧਿਐਨ) ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਜਿਲਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ ‘ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼’ ਜੀ. ਐਚ. ਬੌਕਸ ਅਤੇ ਜੇ. ਆਈ. ਲੈਂਡਸਮੈਨ ਦੁਆਰਾ 1918 ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ (ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਲੰਡਨ: ਮਸੀਹੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਸੋਸਾਇਟੀ) ਪਰ ਉਹ ਅਨੁਵਾਦ ਆਧੁਨਿਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪਾਠਕਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ ਦੇ ਪਾਠਕ ਲਈ ਬੌਕਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੁੱਖ-ਧਾਰਾ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵਧੇਰੇ ਪੜ੍ਹਨਯੋਗ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਢੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਹ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ‘ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼’ ਦੇ ਦੋ ਸੰਸਕਰਣ ਹਨ, ਇੱਕ ਲੰਬਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸੰਸਕਰਣ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚਲਾ ਪਾਠ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਕਰਣ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਵਾਕੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਚੁਣੀ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਵਿਕਲਪਿਕ ਅਨੁਵਾਦ ਬਰੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸੀ ਜੋ ਦੂਜੇ ਅਨੁਵਾਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਵਾਧੂ ਲਾਈਨਾਂ ਜੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਇੱਕੋ ਪਾਠ ਵਜੋਂ ਉਪਲਬਧ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੰਪੂਰਨ ਸਮੂਹ ਬਣ ਗਈ। ‘ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼’ ਹੱਗਾਦੀ ਮਿਦਰਾਸ਼ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। (ਹੱਗਾਦੀ - ਇਬਰਾਨੀ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਿਦਰਾਸ਼ੀਮ ਨੂੰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹੱਗਾਦਾਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰੱਬੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਵਚਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) (ਮਿਦਰਾਸ਼ - ਇੱਕ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਯਹੂਦੀ ਬਾਈਬਲ ਉੱਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਜਾਂ ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲੀ ਪਾਠ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੀ ਵਿਧੀ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) ਬਹੁਤੇ ਹਾਸਦੀ ਸਾਹਿਤ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਲਿਖਤਾਂ ਮੌਜੂਦਾ ਬਾਈਬਲੀ ਪਾਠਾਂ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਅਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵਿਆਖਿਆ ਹਨ। ਭਾਵ, ਲੇਖਕ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਕੈਨੋਨੀ ਪਾਠ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਗ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮੂਲ ਪਾਠ ਦੇ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ, ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਲਿਖਤਾਂ ਉਸੇ ਸਮਾਂ-ਸੀਮਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ 70 ਈ. ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀ ਮੰਦਰ ਦੇ ਪੂਰਨ ਵਿਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਮਸੀਹੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਧਰਮ-ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਯਹੂਦੀ ਸਨ, ਦੇ ਸਰਬਨਾਸ਼ ਦੇ ਯਤਨ ਦੁਆਰਾ ਰਚਨਾਤਮਕ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ। ‘ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼’ ਉਤਪਤ 15:9-17 ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਯਹੂਦੀ ਮੂਲ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਐਸੀਨ ਸਮੁਦਾਇ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਹ ‘ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਇੱਕ’ ਦੇ ਹਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ‘ਹਨੋਕ ਦੀ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਕਿਤਾਬ’ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। (ਵੇਖੋ ਜੋਸਫ਼ ਲੰਪਕਿਨ ਦੁਆਰਾ ‘ਹਨੋਕ ਦੀ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਕਿਤਾਬ’।) ‘ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼’ ਦਾ ਲਗਭਗ ਇੱਕ-ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਅਬਰਾਹਮ ਦੇ ਬਹੁ-ਦੇਵਤਾਵਾਦ ਤੋਂ ਇਕ-ਦੇਵਤਾ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਵਾਦ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਹੁ-ਦੇਵਤਾਵਾਦ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰੇਕ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ; ਇਕ-ਦੇਵਤਾਵਾਦ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਕ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਵਾਦ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਦੂਜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਮਿਸਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਅਮਰਨਾ ਕਾਲ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ ਜੋ ਇਕ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਸੀ। ਅਬਰਾਹਮ ਪਾਠ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਭਾਗ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਯਾਹਵੇ ਦੀ ਖੋਜ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਦੇਵਤਿਆਂ (ਮੂਰਤੀਆਂ) ਦੇ ਤਿਆਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ (ਅਬਰਾਹਮ) ਤਰਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਜ਼ਰੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਏ। ਅਬਰਾਹਮ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਾਹਵੇ ਨੂੰ ਬਲੀਦਾਨ ਕਿਵੇਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਹੈ। ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਬਲੀਦਾਨ ਬਾਈਬਲੀ ਬਿਰਤਾਂਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਆ ਕੇ ਬਲੀਦਾਨ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੂਤ ਯਾਓਏਲ (ਯਾਓਏਲ ਜਾਂ ਜੋਏਲ), ਅਬਰਾਹਮ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੀਤ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੇਵਲ ਸਵਰਗ ਦੇ ਉਸ ਖੇਤਰ ਜਾਂ ਗੋਲੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਿਆਂ, ਅਬਰਾਹਮ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਪਾਪ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਪ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਯਾਹਵੇ ਆਪਣੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮੰਦਰ ‘ਅਨਯ-ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ’ ਦੁਆਰਾ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਪੰਜ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ ਏਲ (ਯਾਹਵੇ), ਯਾਓਏਲ, ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ, ਅਬਰਾਹਮ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ‘ਉਹ ਮਨੁੱਖ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੋਟੇ ਪਾਤਰ ਵੀ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਪਾਰੀ ਜਿੱਥੇ ਅਬਰਾਹਮ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਅਬਰਾਹਮ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਬਰਾਹਮ ਤੇਰਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਨਾਹੋਰ ਦਾ ਭਰਾ ਹੈ।

1. ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇਰਹ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਹੋਰ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ...

ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਬਹੁ-ਦੇਵਤਾਵਾਦੀ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰਹ ਆਪਣੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਚਦਾ ਸੀ। ਅਬਰਾਹਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੇਜ਼-ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਬੇਬਾਕ ਨੌਜਵਾਨ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸੂਝਵਾਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਪੂਜਣ ਲਈ ਘੜਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੀ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬਣਾਇਆ? ਜੇ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਘੱਟ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਉਂ ਕਰੀਏ? ਇਹ ਸਾਦਾ ਸਵਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ, ਮਨੁੱਖ ਸਮੇਤ, ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਯਾਹਵੇ ਦੀ ਖੋਜ ਦੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਯਾਓਏਲ ਉਹ ਦੂਤ ਹੈ ਜੋ ਅਬਰਾਹਮ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਯਾਓਏਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਯਾਓਏਲ ਨੂੰ ਸੱਤਵੇਂ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਯਾਓਏਲ ਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਹਿੱਸੇ ਹਨ, ਯਾਹ ਅਤੇ ਏਲ, ਦੋਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਵਿੱਚ ਯਾਹਵੇ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ। ਯਾਓਏਲ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਦਵੈਤ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਦਵੈਤ ‘ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ’ ਅਤੇ ‘ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ’ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਯੇਸ਼ੂਆ ਨੇ ਖੁਦ ਮੱਤੀ 25 ਵਿੱਚ ‘ਭੇਡਾਂ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀਆਂ’ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਅਬਰਾਹਾਮੀ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਨਿਕਲਦੇ ਲੋਕ ਹਨ। ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਯਾਹਵੇ ਏਲ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਦਾ ਨਾਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਨਾਂ ਜੋ ਹਨੋਕ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਸਚਿਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਬੱਕਰਾ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜਾ ਆਜ਼ਾਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਬਰਾਨੀ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ‘ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਲਈ’ ਹੈ। ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਸ਼ੁੱਧ ਪੰਛੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਬਾਈਬਲੀ ਕੁਲਪਤੀ ਅਬਰਾਹਮ ਦੇ ਬਲੀਦਾਨ ਉੱਤੇ ਉਤਰਿਆ, ਉਤਪਤ 15:11 ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ: ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਪੰਛੀ ਲਾਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਉਤਰੇ, ਅਤੇ ਅਬਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਵਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਲੇਵੀਆਂ 16:8, 10, ਅਤੇ 26, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਾਸਚਿਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਰਸਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਾਜਕ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਸਚਿਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ; ਉਸ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਵੱਲੋਂ ਦੋ ਬੱਕਰੇ ਲੈਣੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਯਾਹਵੇ ਲਈ ਬਲੀਦਾਨ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ‘ਬਲੀ ਦਾ ਬੱਕਰਾ’ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਲਈ ਬੱਕਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ‘ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬੱਕਰਾ’ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਦੋ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ‘ਏਜ਼’ (ਬੱਕਰਾ) ਅਤੇ ‘ਅਜ਼ਾਲ’ (ਮੁੜ ਜਾਣਾ) ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਰਬੀ ਸ਼ਬਦ ‘ਅਜ਼ਾਲਾ’ (ਦੇਸ਼-ਨਿਕਾਲਾ), ਜਾਂ (ਹਟਾਉਣਾ) ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ‘ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਟਾਉਣ ਲਈ’ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੇਵੀਆਂ 16:22 ਵੇਖੋ। ਪਰ, 1 ਇਤਿਹਾਸ 5:8 ਵਿੱਚ, ਬੇਲਾ, ਇੱਕ ਰੂਬੇਨੀ, ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ‘ਅਜ਼ਾਜ਼’ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਮਜ਼ਬੂਤ। ਇਹ ਇਬਰਾਨੀ ਕਿਰਿਆ ‘ਅਜ਼ਾਜ਼’ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ‘ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣਾ’। ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਨੂੰ ਹਨੋਕ 8:1; 10:4-6; 11:15; ਯਸਾਯਾਹ 34:14; ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ 18:2 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੁਰੀ ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਨੂੰ ਯਾਹਵੇ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਜਾਂ ਉਲਟ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਪੂਰਵਗਾਮੀ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ‘ਉਹ ਮਨੁੱਖ’ ਕੁਝ ਅਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ-ਸਰੂਪ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਯਾਹਵੇ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਉਹ ਐਸੀਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਉਡੀਕੇ ਜਾਂਦੇ ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਬੰਧ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਆਖਿਆ ਇੱਕ ਮੁੱਢਲੇ ਮਸੀਹੀ ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ-ਮਸੀਹੀ ਸੰਪਰਦਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਯੇਸ਼ੂਆ ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਅਤੇ ਉਡੀਕੇ ਜਾਂਦੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪੂਰਵਗਾਮੀ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ, ਜਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਪਾਠ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁੱਢਲੇ ਮਸੀਹੀ ਸੰਪਾਦਕ ਦੁਆਰਾ ਗਲਤ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਪੱਖਪਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਏਲ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂਲ ਨੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਹੀ ਬਹਿਸ ਅਤੇ ਕੜਵਾਹਟ ਖਿੱਚੀ ਹੈ। ਅਰਾਮੀ ਅਤੇ ਕਨਾਨੀ ਮੂਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਏਲ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਧਰਮ ਏਲ ਨੂੰ ਦੇਵ-ਸਮੂਹ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁ-ਦੇਵਤਾਵਾਦ ਹੈ। ਇਸਰਾਏਲੀ ਏਲਵਾਦ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਉਦਾਹਰਣ ਬਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 32 ਅਤੇ ਸਬੰਧਿਤ ਪਾਠਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਏਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਲੋਕ ਜਾਂ ਕਬੀਲਾ ਸੌਂਪਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਸਾਡੇ ਹੈਰਾਨੀ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਯਾਹਵੇ ਨੂੰ ਏਲ ਐਲੀਓਨ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਜ਼ਬੂਰ 29 ਯਾਹਵੇ ਨੂੰ ਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਾ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਅਧੀਨ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗਾ ਵਧੇਰੇ ਹੈ। ਜ਼ਬੂਰ 29 ਕਨਾਨੀ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ-ਵਿਗਿਆਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਰਲ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸੀ; ਏਲ ਪਿਤਾ-ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸਰਾਏਲੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦੋ ਰੂਪ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਏਲਵਾਦ (ਏਲ ਨਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ) ਦੇ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਸਕਰਣ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਸਥਾਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਫਲਸਤੀਨ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੇ ਸਥਾਨ ਯਾਹਵੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਕਨਾਨੀ ਧਰਮ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਨਾਨੀ ਗੁਣ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਏਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਜ਼ਬੂਰ 82 ਵਿੱਚ ਏਲ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਅਧਿਕਾਰ ਖੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ, ਅਰਾਮੀ ਦੇਵਤਾ, ਏਲ, ਕਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਸੰਭਵ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਮੇਸੋਪੋਟਾਮੀਆਈ ਧਰਮ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਵੀ ਹੁਣ, ਸਾਰੇ ਦੂਜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਸਫਲ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ,

ਏਲ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬਹੁ-ਦੇਵਤਾਵਾਦ ਅਤੇ ਇਕ-ਦੇਵਤਾਵਾਦ ਵਿਚਕਾਰ ਰਾਹ ਤੈਅ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਾਸਕ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਇਕੱਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਏਲ, ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਆਖਰੀ ਕਦਮ ਜੌਨ ਗ੍ਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ, ਨੀਅਰ ਈਸਟਰਨ ਮਿਥਿਹਾਸ, ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਵੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ:

‘ਯਾਹਵੇ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ (ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ‘ਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ’)। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚਕਾਰ ਆਪਣਾ ਨਿਆਂ ਐਲਾਨਦਾ ਹੈ।’ ਤੁਸੀਂ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਟੇਢਾ ਨਿਆਂ ਕਰੋਗੇ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਪੱਖ ਲਓਗੇ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਯਤੀਮ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁਹਤਾਜ ਅਤੇ ਦੱਬੇ-ਕੁਚਲੇ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ (ਇਬਰਾਨੀ ‘ਉਹ’) ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ‘ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ; ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਮਰੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗੋਗੇ।’ ਜ਼ਬੂਰ 82:1-7

‘ਆਖਰੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀਮ ਲਈ ਸਾਰੀਮ (‘ਰਾਜਕੁਮਾਰ’) ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਇਬਰਾਨੀ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ 14:12 ਅਤੇ ਬਾਅਲ ਦੀ ਮਿਥ ਵਿੱਚ ਅਥਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ੁੱਕਰ ਤਾਰੇ, ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਵਾਲਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।’ (ਜੌਨ ਗ੍ਰੇ, ਨੀਅਰ ਈਸਟਰਨ ਮਿਥਿਹਾਸ) ਹੁਣ, ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਣ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਮੰਚ ਤੈਅ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਓ ਅਸੀਂ ‘ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼’ ਵੱਲ ਵਧੀਏ।

ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ — ਪਾਠ (ਛਪੇ ਪੰਨੇ 383-392; ਰਚਨਾ ਪੰਨਾ 392 ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ)

-------------------------------------------------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------

ਅਧਿਆਇ 1

1. ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇਰਹ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਹੋਰ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। 2. ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ, ਅਬਰਾਹਮ ਨੂੰ, ਮੇਰਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। 3. ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੇਰਹ ਲੱਕੜ, ਪੱਥਰ, ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਂਬੇ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਲੀਦਾਨ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੇਵਾ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਘੜਿਆ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਨਾਂ ਮਾਰੂਮਾਥ ਪਾਇਆ, ਜੋ ਲੋਹੇ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਨਾਖੀਨ, ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਡਿੱਗਿਆ ਪਿਆ ਸੀ। 4. ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ (ਘਬਰਾਇਆ) ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਭਾਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰ ਦਾ ਬਣਿਆ ਸੀ। 5. ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣ ਲਈ ਚੁੱਕਿਆ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਸਿਰ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਤੋਂ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। 6. ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਮਾਰੂਮਾਥ ਦਾ ਸਿਰ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਸੀ। 7. ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੀਕਿਆ, ਕਹਿੰਦਿਆਂ, ‘ਅਬਰਾਹਮ!’ 8. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ!’ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘਰ ਤੋਂ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਛੈਣੀਆਂ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਹ ਮਾਰੂਮਾਥ ਤੋਂ ਉਸ ਕੋਲ ਲੈ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ (ਟੁੱਟੇ) ਮਾਰੂਮਾਥ ਦਾ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। 9. ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਾਰੂਮਾਥ ਕੱਟਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰੂਮਾਥ ਦਾ ਡਿੱਗਿਆ ਸਿਰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ (ਟੁੱਟੇ) ਮਾਰੂਮਾਥ ਦਾ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।

ਅਧਿਆਇ 2

1. ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕਸਬੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਸੜਕ ਉੱਤੇ ਵੇਚਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। 2. ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਗਧੇ ਉੱਤੇ ਕਾਠੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਉੱਤੇ ਲੱਦਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਲਈ ਰਾਜਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। 3. ਸੀਰੀਆ ਦੇ ਫੰਦਾਨਾ ਤੋਂ ਵਪਾਰੀ ਆਪਣੇ ਊਠਾਂ ਨਾਲ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਨੀਲ ਤੋਂ ਕੋਕੋਨੀਲ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਮਿਸਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ। 4. ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਊਠ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਗਧਾ ਡਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਟੁੱਟ ਗਏ ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਬਤ ਰਹੇ। 5. ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਸੀਰੀਆਈਆਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦੇਵਤੇ ਹਨ? ਅਸੀਂ ਗਧੇ ਦੇ ਊਠ ਦੀ ਚੀਕ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦ ਲੈਂਦੇ। ਤੁਹਾਡਾ ਕੁਝ ਨਾ ਗੁਆਚਦਾ।’ 6. ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਸਾਨੂੰ ਬਚੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਦਿਓ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਢੁਕਵੀਂ ਕੀਮਤ ਦਿਆਂਗੇ।’ 7. ਮੈਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟੁੱਟੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਚਿੰਤਤ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆਵਾਂਗਾ। 8. ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਟੁੱਟੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਗੁਰ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਇਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਗੁਰ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੇ ਡੁੱਬ ਗਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਨਾ ਦਿਖੇ।

ਅਧਿਆਇ 3

1. ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਜੇ ਸੜਕ ਉੱਤੇ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। 2. ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, ‘ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਇਹ ਅਸਮਾਨਤਾ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? 3. ਕੀ ਉਹੀ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਘੜਤ, ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ (ਕਾਰੀਗਰੀ) ਦੁਆਰਾ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ? 4. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਕੀ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? 5. ਮਾਰੂਮਾਥ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ (ਆਪਣੇ) ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਨਾ ਹੋ ਸਕਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਚੁੱਕ ਸਕਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਨਾ ਆਇਆ ਅਤੇ ਅਸੀਂ (ਇਕੱਠੇ) ਉਸ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ। ਤਦ ਵੀ ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। 6. ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੱਥਰ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ (ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ) ਬਿਨਾਂ ਸਿਰ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਬਾਕੀ ਪੰਜ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਗਧੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਗਏ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਾ ਬਚਾ ਸਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਧੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਇਆ (ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਲਈ) ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਸੀ। ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਟੁਕੜੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ। 7. ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ, ‘ਜੇ ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਮਾਰੂਮਾਥ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦਾਤ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ?’

ਅਧਿਆਇ 4

1. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ। ਮੈਂ ਗਧੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਗਧੇ ਨੂੰ ਘਾਹ ਖੁਆਇਆ। ਮੈਂ ਚਾਂਦੀ ਕੱਢੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇਰਹ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ। 2. ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਤੂੰ ਧੰਨ ਹੈਂ, ਅਬਰਾਹਮ, ਮੇਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੁਆਰਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਲਿਆਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੀ ਮਿਹਨਤ ਖਾਲੀ (ਵਿਅਰਥ) ਨਾ ਜਾਵੇ।’ 3. ਮੈਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਸੁਣ, ਪਿਤਾ ਤੇਰਹ! ਤੇਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬਰਕਤ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਰਕਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਰਕ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਖਾਲੀ ਹੈ। 4. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬਰਕਤ ਕਿਵੇਂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ? 5. ਮੈਂ ਇਸ ਸੌਦੇ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਦੁਆਰਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਟੁੱਟੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਚਾਂਦੀ ਲਿਆਂਦੀ।’ 6. ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਠੋਰ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ ਸਨ।

-------------------------------------------------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------

ਅਧਿਆਇ 5

1. ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਚਲਾ ਗਿਆ। 2. ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਕਹਿੰਦਿਆਂ, ‘ਅਬਰਾਹਮ!’ ਮੈਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ‘ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ!’ 3. ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇਹ ਲੱਕੜ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਦੇਵਦਾਰ ਤੋਂ ਦੇਵਤੇ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। 4. ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਾਂਗਾ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰਾਂਗਾ।’ 5. ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਚੁੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਦੇਵਤਾ ਮਿਲਿਆ ਜੋ ਮੇਰੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫਿੱਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। 6. ਇਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ: ਦੇਵਤਾ ਬਾਰੀਸਾਤ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਖਾਣੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਬਾਰੀਸਾਤ ਨੂੰ ਅੱਗ ਬਾਲਣ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰੱਖਿਆ। 7. ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਮਕਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵਾਂ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਬਾਰੀਸਾਤ, ਵੇਖ ਕਿ ਮੇਰੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗ ਨਾ ਬੁਝੇ! 8. ਜੇ ਅੱਗ ਬੁਝ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਫੂਕ ਮਾਰ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਭੜਕ ਉੱਠੇ।’ ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਕਿਹਾ। 9. ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਾਰੀਸਾਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਪਾਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੇ ਸਨ। 10. ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਵੇਖਿਆ, ਮੈਂ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਬਾਰੀਸਾਤ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੂੰ ਅੱਗ ਬਾਲਣਾ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ!’ 11. ਫਿਰ, ਹੱਸਦਿਆਂ ਇਹ ਕਹਿੰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਅੱਗ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸੜ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸੁਆਹ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। 12. ਮੈਂ ਖਾਣਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਖਾਣ ਲਈ ਲੈ ਗਿਆ। 13. ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪੀਤਾ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਾਰੂਮਾਥ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। 14. ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਪਿਤਾ ਤੇਰਹ, ਮਾਰੂਮਾਥ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਬਰਕਤ ਨਾ ਦੇ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾ ਕਰ! 15. ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਬਾਰੀਸਾਤ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੇਰਾ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।’ 16. ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਉਹ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?’ ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਉਹ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਾਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਧੂੜ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।’ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਬਾਰੀਸਾਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਹਾਨ ਹੈ! ਮੈਂ ਅੱਜ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਉਹ ਮੇਰਾ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ।’

ਅਧਿਆਇ 6

1. ਜਦੋਂ ਮੈਂ, ਅਬਰਾਹਮ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨਫ਼ਰਤ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਆਹ ਭਰੀ। 2. ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘(ਤੇਰਹ ਦੁਆਰਾ) ਬਣਾਇਆ ਸਰੀਰ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਤੇਰਹ, ਦੀ ਮਦਦ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? 3. ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ (ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਚਾਹਤ) ਦਾ ਗੁਲਾਮ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ (ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਚਾਹਤ) ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਤਮਾ (ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਹੀਂ ਪਰ ‘ਇੱਕ’ ਆਤਮਾ) ਦਾ ਗੁਲਾਮ ਬਣਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਮੂਰਖ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨੀ ਹੈ?’ 4. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਇਹ ਕੇਵਲ ਉਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵੱਲ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੱਖਾਂਗਾ। 5. ਮੈਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ‘ਪਿਤਾ ਤੇਰਹ, ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਸ ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਭੁੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। 6. ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਕਿ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨਾਹੋਰ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਯੋਗ ਹਨ? 7. ਵੇਖ! ਜ਼ੂਖਾਇਓਸ, ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨਾਹੋਰ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੇਵਤੇ ਮਾਰੂਮਾਥ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਯੋਗ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 8. ਅਤੇ ਜੇ ਜ਼ੂਖਾਇਓਸ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਘੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ, ਜੇ ਮਾਰੂਮਾਥ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੱਥਰ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੈ। 9. ਯੋਆਵ ਬਾਰੇ ਕੀ, ਦੂਜਾ ਦੇਵਤਾ ਜੋ ਜ਼ੂਖਾਇਓਸ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ? ਉਹ ਵੀ ਦੇਵਤੇ ਬਾਰੀਸਾਤ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਯੋਗ ਹੈ। 10. ਉਹ, ਯੋਆਵ, ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਘੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਮੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੀ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਤੁਲਨਾ), ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਅਨੁਭਵ ਅਨੁਸਾਰ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 11. ਪਰ ਬਾਰੀਸਾਤ, ਤੇਰਾ ਦੇਵਤਾ, ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡਾ (ਮਹਾਨ) ਸੀ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਸਨ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਘੜਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ। 12. ਪਰ ਫਿਰ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਆਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦੁਆਰਾ (ਉਸ ਨੂੰ) ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਬਣਾਇਆ। 13. ਵੇਖ! ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ। 14. ਉਸ ਦਾ ਪਦਾਰਥ (ਫਲ/ਚਰਬੀ) ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। 15. ਉਚਾਈ ਤੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੈ। 16. ਉਹ ਮਹਾਨਤਾ ਤੋਂ ਨਿਮਨ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਦਿੱਖ ਮੁਰਝਾ (ਸੁੱਕ) ਗਈ। 17. ਉਹ ਅੱਗ ਦੁਆਰਾ ਸਾੜਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੁਆਹ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ। 18. ਫਿਰ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ‘ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੇਰਾ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ।’ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਨਾਸ਼ (ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਰੋਕਣ ਲਈ) ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ (ਤਾਕਤ) ਨਾ ਬਚੀ।

ਅਧਿਆਇ 7

1. ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਅੱਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਕੀਮਤੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਬੇਕਾਬੂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ (ਇਸ ਦੁਆਰਾ) ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਹੱਸਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਸਾੜਨ ਨਾਲ ਸੌਖੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। 2. ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਯੋਗ (ਕੀਮਤੀ) ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। 3. ਪਰ ਪਾਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਯੋਗ (ਪੂਜਨੀਕ/ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ) ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਣੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫਲ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। 4. ਪਰ ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਹੇਠ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। 5. ਪਰ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਵੀ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੁਆਰਾ ਸੁਕਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। 6. ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੁਆਰਾ ਸੁਕਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। 6. ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੁਆਰਾ ਸੁਕਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।

-------------------------------------------------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------

7. ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਹਵਾ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। 8. ਪਰ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਾਂਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਧੁੰਦਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਬੱਦਲ ਹਨ। 9. ਮੈਂ ਚੰਦਰਮਾ ਜਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਮੱਧਮ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। 10. ਸੁਣ, ਤੇਰਹ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਯਾਹਵੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਸੋਚੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੂਜੇ ਦੇਵਤੇ ਬਣਾਏ। 11. ਮੈਂ ਖੋਜਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੌਣ ਜਾਂ ਕੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਕਾਇਆ। ਮੈਂ ਖੋਜਾਂਗਾ ਕਿ ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਖੁਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸਵਾਲ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਖੋਜਿਆ। 12. ਯਾਹਵੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁਆਰਾ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗਾ!’

ਅਧਿਆਇ 8

1. ਫਿਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇਰਹ ਦੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੱਕ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅੱਗ ਦੀ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਕਹਿੰਦਿਆਂ, ‘ਅਬਰਾਹਮ, ਅਬਰਾਹਮ!’ 2. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ।’ 3. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯਾਹਵੇ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ। 4. ਤੇਰਹ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ, ਅਤੇ ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਨਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਂ।’ 5. ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵਿਹੜੇ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇੱਕ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਗਰਜ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਨੂੰ ਚਾਲੀ ਹੱਥ ਦੀ ਥਾਂ ਤੱਕ ਜ਼ਮੀਨ ਤੱਕ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।

ਅਧਿਆਇ 9

1. ਫਿਰ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਕਿਹਾ: ‘ਅਬਰਾਹਮ, ਅਬਰਾਹਮ!’ 2. ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ!’ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਵੇਖ! ਮੈਂ ਹਾਂ, ਨਾ ਡਰ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਯੁੱਗਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯਾਹਵੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਬਣਾਈ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ (ਢਾਲ) ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਮਦਦਗਾਰ ਹਾਂ।’ 3. ਉਸ ਨੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ‘ਵੇਖ, ਮੈਂ ਹਾਂ, ਨਾ ਡਰ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਾਂ, ਯਾਹਵੇ ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਇਆ। ਮੈਂ ਯੁੱਗ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹਾਂ। 4. ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਮਦਦਗਾਰ ਹਾਂ। 5. ਜਾਹ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਵੱਛੀ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਮਾਦਾ ਬੱਕਰੀ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦਾ ਮੇਢਾ, ਇੱਕ ਘੁੱਗੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਬੂਤਰ ਲੈ ਆ। 6. ਜਾਹ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਵੱਛੀ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਮਾਦਾ ਬੱਕਰੀ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦਾ ਮੇਢਾ, ਇੱਕ ਘੁੱਗੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਬੂਤਰ ਲੈ ਆ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਬਲੀਦਾਨ ਲਿਆ। 7. ਇਸ ਬਲੀਦਾਨ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ (ਤੈਨੂੰ ਜਾਣੂ ਕਰਾਵਾਂਗਾ) ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਯੁੱਗ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਖੇਂਗਾ ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀਆਂ। 8. ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਅਤੇ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਖੇਂਗਾ ਜੋ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਕਿਹਾ। 9. ਪਰ ਚਾਲੀ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਅੱਗ ਦੁਆਰਾ ਪਕਾਏ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਪੀਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰ ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖੋਜਣਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਾਂ ‘ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ’ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। 10. ਅਤੇ ਚਾਲੀ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਲਣ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਬਲੀਦਾਨ ਦੇ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਉੱਚੀ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਯੁੱਗ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਕਾਇਮ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। 11. (ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਜਿਸ ਨੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਕੀਤਾ।) ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣੂ ਕਰਾਵਾਂਗਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੀ ਆਵੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੁਰਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ (ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਕੰਮ) ਕੀਤੇ ਹਨ।’

ਅਧਿਆਇ 10

1. ਫਿਰ, ਮੈਂ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਦਿਆਂ ਸੁਣਿਆ। 2. ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ (ਉਸ ਲਈ) ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੇਖਿਆ। 3. ਮੈਂ ਪਾਇਆ ਕਿ ਮੈਂ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਡਰ ਨੇ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਦੀ ਜਾਪੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਮੁਰਦਾ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾ ਰਹੀ। 4. ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਇੱਕ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੋਲਦਿਆਂ ਸੁਣੀ, ‘ਜਾਹ, ਯਾਓਏਲ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਅਕੱਥ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਠਾ, ਉੱਥੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੰਬਣੀ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵੇ। 5. ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੰਬਣੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ।’ 6. ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਦੂਤ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸੱਜੇ (ਹੱਥ) ਤੋਂ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ, ਅਬਰਾਹਮ, ਯਾਹਵੇ ਦੇ ਦੋਸਤ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਕੰਬਣੀ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਫੜਨ ਨਾ ਦੇ! ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਖ! ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਯਾਹਵੇ ਦੇ ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਬਰਕਤ ਦੇਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ। ਨਾ ਡਰ, ਪਰ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ। 7. ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਯਾਓਏਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਅਕੱਥ ਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

-------------------------------------------------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------

8. ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦੇ ਇੱਕ ਦੇ ਕਰੂਬੀਮ ਦੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਅਤੇ ਹਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰੋਕਣ ਦਾ (ਅਧਿਕਾਰ) ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਹ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰਾਤ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਘੰਟੇ ਦਾ ਗੀਤ। (ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰਾਤ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚੋਂ ਗੀਤ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।) 9. ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਸਾੜਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮੁਰਦਾ (ਦੇਵਤਿਆਂ) ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ। 10. ਮੈਨੂੰ ਲੇਵੀਆਥਾਨ (ਸੱਪ/ਰੀਂਗਣ ਵਾਲੇ) ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੇਕ ਲੇਵੀਆਥਾਨ (ਸੱਪ/ਰੀਂਗਣ ਵਾਲੇ) ਦਾ ਹਰ ਹਮਲਾ ਅਤੇ ਖਤਰਾ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। 11. ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ, ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। 12. ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਰਕਤ ਦੇਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਦੀਵੀ ਇੱਕ ਨੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਸਾਹਸ ਕੀਤਾ ਹੈ। 13. ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ, ਅਬਰਾਹਮ, ਦਲੇਰੀ ਨਾਲ ਜਾਹ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਮਨਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ (ਵੀ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹਾਂ) ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਪੂਜਨੀਕ ਹੈਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ! ਕਿਉਂਕਿ ਸਦੀਵੀ ਇੱਕ ਦੁਆਰਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਦੀਵੀ ਸਨਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 14. ਜਾਹ, ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ ਬਲੀਦਾਨ ਕਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੀਕਾਏਲ, ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਬਰਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। 15. ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਧੀਰਜ ਰੱਖ ਅਤੇ ਜਾਹ!’

ਅਧਿਆਇ 11

1. ਅਤੇ ਮੈਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਫੜਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। 2. ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਦਿੱਖ ਨੀਲਮ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਿੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਪੁਖਰਾਜ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲ ਬਰਫ਼ ਵਰਗੇ ਸਨ। 3. ਇੱਕ ਟੋਪੀ (ਲੰਬੇ ਫਲੈਪਾਂ ਵਾਲੀ ਸਿਥੀਅਨ ਟੋਪੀ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ) ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਦਿੱਖ ਸਤਰੰਗੀ ਪੀਂਘ ਵਰਗੀ ਸੀ। 4. ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਜਾਮਨੀ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਨਹਿਰੀ ਛੜੀ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ। 5. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਅਬਰਾਹਮ।’ ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹੈ?’ 6. ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੇਰੀ ਦਿੱਖ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਨਾ ਦੇ। ਨਾ ਹੀ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਦੇ। 7. ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਲੀਦਾਨ ਤੱਕ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਿਆਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗਾ, ਪਰ ਬਲੀਦਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਸਦਾ ਲਈ ਅਦਿੱਖ ਰਹਾਂਗਾ। 8. ਧੀਰਜ ਰੱਖ, ਅਤੇ ਆ!’

ਅਧਿਆਇ 12

1. ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਚਾਲੀ ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤਾਂ ਇਕੱਠੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਨਾ ਰੋਟੀ ਖਾਧੀ ਨਾ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪੀਣਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਲੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਨਾ ਸੀ। 2. ਅਸੀਂ ਯਾਹਵੇ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਹੋਰੇਬ ਪਹਾੜ, ਕੋਲ ਆਏ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਦੂਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਸਦੀਵੀ ਇੱਕ ਦੇ ਗਾਇਕ! ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਬਲੀਦਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜਗਵੇਦੀ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। 3. ਮੈਂ ਬਲੀਦਾਨ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?’ 4. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੇਖ।’ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੇਖਿਆ, ਉੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਸਾਰੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਜਾਨਵਰ ਸਨ, ਜਵਾਨ ਵੱਛੀ, ਮਾਦਾ ਬੱਕਰੀ, ਮੇਢਾ, ਘੁੱਗੀ ਅਤੇ ਕਬੂਤਰ। 5. ਅਤੇ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਅਬਰਾਹਮ!’ ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ।’ 6. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ, ਇੱਕ ਅੱਧ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ (ਸਾਹਮਣੇ/ਮੁਖਾਤਿਬ) ਰੱਖ, ਪਰ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਵੰਡ (ਨਾ ਕੱਟ)। 7. ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ (ਜੋ) ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜਗਵੇਦੀ ਹਨ, ਸਦੀਵੀ (ਇੱਕ) ਨੂੰ ਬਲੀਦਾਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ। 8. ਪਰ, ਘੁੱਗੀ ਅਤੇ ਕਬੂਤਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੇਂਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਂਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਦਿਖਾਵਾਂ ਕਿ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ, ਹੇਠਲੀਆਂ ਡੂੰਘਾਈਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਦਨ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਤੂੰ ਇਸ ਦੇ ਚੱਕਰ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇਂਗਾ।’

ਅਧਿਆਇ 13

1. ਮੈਂ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੀ ਹਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਜਾਨਵਰ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਦੂਤ ਯਾਓਏਲ ਨੇ ਪੰਛੀ ਲੈ ਲਏ। 2. ਫਿਰ ਮੈਂ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਬਲੀਦਾਨ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ। ਉਦੋਂ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਅਸ਼ੁੱਧ ਪੰਛੀ ਲਾਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਡ ਕੇ ਉਤਰਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ। 3. ਅਸ਼ੁੱਧ ਪੰਛੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਅਬਰਾਹਮ, ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਈਆਂ ਉੱਤੇ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ ਜਾਂ ਪੀਂਦਾ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਕੋਈ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਪਰ ਇਹ ਸਵਰਗੀ ਜੀਵ ਸਭ ਕੁਝ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਸਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਣਗੇ? 4. ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੱਡ ਅਤੇ ਭੱਜ ਜਾਹ ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਤੂੰ ਉਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹੇਂਗਾ ਤਾਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਨਸ਼ਟ (ਮਾਰ) ਕਰਨਗੇ/ਤੇਰਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।’ 5. ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਬੋਲਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੂਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ‘ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ?’ 6. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇਹ ਅਧਰਮ ਹੈ; ਇਹ ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਹੈ।’ 7. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ (ਪੰਛੀ ਨੂੰ) ਕਿਹਾ, ‘ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ, ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ! ਕਿਉਂਕਿ ਅਬਰਾਹਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਰ ਤੇਰਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। 8. ਇਸ ਲਈ ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯਾਹਵੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਝੂਠ, ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਪਰਤਾਵਿਆਂ ਦੀ ਹਰ ਬੁਰੀ ਆਤਮਾ ਅਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਨਿਕਲੀ।

-------------------------------------------------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------

9. ਯਾਹਵੇ, ਸਦੀਵੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੱਕ, ਨੇ ਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ (ਖਤਮ) ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਧਰਮੀਆਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧਾਂ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। 10. ਸੁਣ! ਤੈਨੂੰ ਧਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਪਰਤਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ। 11. ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੱਡ! ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੇਰਾ ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਤੂੰ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ। 12. ਵੇਖ, ਉਹ ਵਸਤਰ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰਾ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਵੱਖ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੌਤ ਉਸ ਦੀ ਸੀ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।’

ਅਧਿਆਇ 14

1. ਅਤੇ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਅਬਰਾਹਮ!’ 2. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ।’ ਅਤੇ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਹੁਣ ਤੋਂ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਸਦੀਵੀ ਇੱਕ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। 3. ਦਲੇਰ ਬਣ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਇਸ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਰਤੇਂ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। 4. ਕੀ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ ਜਿਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਭੇਦ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖਿਲਾਰੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੱਕ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਲਾਹ ਲਈ ਹੈ?’ 5. ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿ, ‘ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਭੱਠੀ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਵਿੱਚ (ਬਾਲਣ ਬਣ ਕੇ) ਘੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇਂ!’ 6. ਜਾਹ, ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਉਜਾੜ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ। 7. ਤੇਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਨਮੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਨਾਮ ਤੂੰ ਹੈਂ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ (ਤੇਰੀ ਹੋਂਦ ਦੁਆਰਾ) ਮੌਜੂਦ ਹਨ। 8. ਨਫ਼ਰਤ ਤੇਰਾ ਧਾਰਮਿਕ ਕੰਮ ਹੈ। 9. ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਂਗਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ!’ 10. ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲੇ ਜੋ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾਏ। ਪਰ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦੇ! ਕਿਉਂਕਿ ਯਾਹਵੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।’ 11. ਅਤੇ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, ‘ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਬੋਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌਖੀ ਤਰ੍ਹਾਂ (ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ) ਨਾ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ।’ 12. ਸਦੀਵੀ ਇੱਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦੇ।’ 13. ਮੈਂ ਉਹ ਕੀਤਾ ਜੋ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਤਨ (ਉਤਰਾਈ) ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਵੀ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ।

ਅਧਿਆਇ 15

1. ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਭੱਠੀ ਵਰਗਾ ਧੂੰਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬਲੀਦਾਨ ਦੇ ਵੰਡੇ ਹਿੱਸੇ ਸਨ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀ ਭੱਠੀ ਦੇ ਸਿਖਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਏ। 2. ਅਤੇ ਦੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਸੱਜੇ ਖੰਭ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਘੁੱਗੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਖੰਭ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਪੰਛੀ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ। 3. ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਭੜਕਦੀ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੱਕ ਉਡਾ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਅਨੇਕ ਹਵਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹੇ ਜੋ ਅੰਬਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਸਨ (ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਰੰਗਮੰਚ / ਉਹ ਗੋਲਾ ਜਿੱਥੇ ਤਾਰੇ ਤਾਇਨਾਤ ਹਨ)। 4. ਹਵਾ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਉਚਾਈ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹੇ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ (ਚਮਕਦਾਰ) ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੇਖੀ ਜਿਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। 5. ਇੱਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੜਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ (ਕੀ ਯਾਹਵੇ ਉੱਥੇ ਸੀ?)। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੇਖੇ, ਦਿੱਖ ਵਿੱਚ ਮਰਦ। ਉਹ ਸਭ ਲਗਾਤਾਰ ਆਪਣੀ ਦਿੱਖ ਅਤੇ ਰੂਪ ਬਦਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਬਦਲੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਰਹੇ ਸਨ ਜੋ ਮੈਂ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਿਆ।

ਅਧਿਆਇ 16

1. ਅਤੇ ਮੈਂ ਦੂਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ? 2. ਮੈਂ ਹੁਣ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਰਹੀ ਹੈ?’ 3. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿ ਅਤੇ ਨਾ ਡਰ। 4. ਉਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ, ਹੁਣ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। 5. ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਤੂੰ ਖੁਦ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ (ਤੱਕ) ਸਕਦਾ। 6. ਪਰ ਤੂੰ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਾਇਕ-ਮੰਡਲੀਆਂ ਕਰਕੇ ਮੱਧਮ ਪੈ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਪੁਕਾਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ (ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਨ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਥੇ ਹਾਂ)।’

ਅਧਿਆਇ 17

1. ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਬੋਲ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੀ ਅੱਗ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਹਿੰਸਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼। ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਦੂਤ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਝੁਕਿਆ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। 2. ਪਰ, ਉਸ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਦੀ ਸਤਹ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਖੜ੍ਹੇ ਸੀ, ਲਗਾਤਾਰ ਬਦਲਦੀ ਰਹੀ, ਝੁਕਦੀ, ਉੱਚਾ-ਨੀਵਾਂ ਘੁੰਮਦੀ। 3. ਅਤੇ ਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਪੂਜਾ ਕਰ, ਅਬਰਾਹਮ, ਅਤੇ ਉਹ ਗੀਤ ਗਾ ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਸਿਖਾਵਾਂਗਾ। 4. ਇਸ ਨੂੰ ਗਾਉਣਾ ਕਦੇ ਨਾ ਰੋਕ। ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਗਾ।’ 5. ਅਤੇ ਜੋ ਗੀਤ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਗਾਉਣਾ ਸਿਖਾਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸਵਰਗ ਦੇ ਉਸ ਖੇਤਰ (ਗੋਲੇ) ਲਈ ਢੁਕਵੇਂ ਸਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਖੜ੍ਹੇ ਸੀ।

-------------------------------------------------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------

6. ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਖੇਤਰ (ਗੋਲੇ) ਦਾ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦਾ ਗੀਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਜੋ ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਗਾਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਨ ਨਾ ਗਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। 7. ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਤਾਂ ਹੀ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਗੀਤ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਸਨ। 8. ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਝੁਕ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਲਈ ਕੋਈ ਠੋਸ ਜ਼ਮੀਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਗੀਤ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ। 9. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ ਪੜ੍ਹ।’ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੀਤ ਪੜ੍ਹਿਆ।

‘ਸਦੀਵੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਹਵੇ (ਏਲ), ਅਸੀਮ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਯਾਹਵੇ, ਸਵੈ-ਉਤਪੰਨ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਨਿਰਮਲ, ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਬਿਨਾਂ ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ, ਬੇਦਾਗ, ਅਮਰ, ਸਵੈ-ਸਿਰਜਿਤ, ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ, ਬਿਨਾਂ ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਅਨੁਕੂਲ, ਉਦਾਰ, ਭਰਪੂਰ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਈਰਖਾਲੂ, ਧੀਰਜਵਾਨ (ਦਿਆਲੂ), ਏਲ/ਯਾਹਵੇ)। ਤੂੰ ਉਹ ਹੈਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨੇ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਰੱਖਿਅਕ, ਸਦੀਵੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਬਣਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ (ਜਾ ਏਲ (ਪਰਮੇਸ਼ਰ) ਯਾਓਏਲ (ਯਾਹੋਏਲ/ਜੋਏਲ)) (ਜਾ ਏਲ (ਪਰਮੇਸ਼ਰ) ਯਾਓਏਲ (ਯਾਹੋਏਲ/ਜੋਏਲ))। ਤੂੰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਸਭ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਭੜਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਂਦਾ (ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦਾ) ਹੈਂ ਜੋ ਅਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸੀ ਦੁਨੀਆ ਵਾਲੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੂੰ ਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਚਮਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਿਨ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਸਿਰਜਣਾ ਉੱਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਸਵਰਗੀ ਨਿਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਅਖੁੱਟ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਤੋਂ ਅਕੱਥ ਤੇਜ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਲੀਦਾਨ ਵੀ ਜੋ ਤੂੰ ਖੁਦ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਉਹ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।’

ਅਧਿਆਇ 18

1. ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਜੇ ਗੀਤ ਪੜ੍ਹ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਤਹ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਉੱਠਿਆ। 2. ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਗਰਜਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ। ਇਹ ਅੱਗ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਨਾਲ ਵੀ ਨਾ ਰੁਕੀ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਉੱਠੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਅੱਗ ਹੇਠ ਇੱਕ ਅੱਗ ਦਾ ਸਿੰਘਾਸਣ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। 3. ਉਹ ਸਭ-ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। 4. ਸਿੰਘਾਸਣ ਹੇਠ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। 5. ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗੇ; ਹਰੇਕ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ੇਰ, ਮਨੁੱਖ, ਬਲਦ ਅਤੇ ਉਕਾਬ ਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਸਿਰਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੋਲਾਂ ਚਿਹਰੇ ਸਨ। 6. ਹਰੇਕ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਸਿਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਖੰਭਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਜੋੜੇ ਸਨ। ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਉੱਡਦੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ (ਸਿੱਧੇ ਅੱਗੇ)। 7. ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗਾਉਣਾ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਧਮਕਾਇਆ। 8. ਉਸ ਨੇ ਹਰੇਕ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀਵ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਮੋੜਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ। 9. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਗੀਤ ਸਿਖਾਇਆ ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਇੱਕ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੈ। 10. ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਖੜ੍ਹਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅੱਗ ਦੇ ਪਹੀਆਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਰੱਥ ਵੇਖਿਆ। 11. ਹਰੇਕ ਪਹੀਏ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਅੱਖਾਂ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ। ਪਹੀਆਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਉਹ ਸਿੰਘਾਸਣ ਸੀ ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਅੱਗ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਸੀ। 12. ਇੱਕ ਅਵਰਣਨਯੋਗ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਗਨੀ ਸਮੂਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਵਾਜ਼।

ਅਧਿਆਇ 19

1. ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਕਹਿੰਦਿਆਂ, ‘ਅਬਰਾਹਮ, ‘ਅਬਰਾਹਮ!’’ ਅਤੇ ਮੈਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ‘ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ!’ 2. ਨੋਟ ਕਰ ਕਿ ਕੋਈ ਹੋਰ ਥਾਂ (ਖੇਤਰ/ਵਿਸਤਾਰ) ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਜਿਸ ਦੀ ਤੂੰ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।’ 3. ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਗੱਲ ਕਰ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਖੇਤਰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ। ਮੇਰੇ ਹੇਠ ਆਕਾਸ਼ ਸਨ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਅੱਗ ਵੇਖੀ ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੀ। ਇੱਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਾ ਭੰਡਾਰ (ਤਹਿਖਾਨਾ) ਹੈ। 4. ਉੱਥੇ ਉਹ ਤ੍ਰੇਲ ਸੀ ਜੋ ਯਾਹਵੇ ਮੁਰਦਿਆਂ, ਧਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀਵ, ਅਤੇ ਅਦਿੱਖ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠੀ ਸੀ। 5. ਇਹ ਸਭ ਸੱਤਵੇਂ ਅੰਬਰ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। 6. ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਛੇਵੇਂ ਅੰਬਰ ਵੱਲ ਹੇਠਾਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ (ਨਿਰਾਕਾਰ) ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਵੇਖਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਸੱਤਵੇਂ ਅੰਬਰ ਉੱਤੇ ਵਾਲੇ ਅਗਨੀ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਸੀ (ਕੁਝ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਠਵਾਂ ਅੰਬਰ ਹੈ), ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਲਟਕਿਆ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। 7. ਅਤੇ ਮੈਂ ਛੇਵੇਂ ਅੰਬਰ ਵੱਲ ਹੇਠਾਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਦੀਆਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਕੇਵਲ ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਦੇ ਦੂਤ।

-------------------------------------------------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------

8. ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਉਚਾਈ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਸ ਅੰਬਰ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਮੂਹ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਤੱਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਸਨ। 9. ਮੈਂ ਸੱਤਵੇਂ ਅੰਬਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਛੇਵਾਂ ਅੰਬਰ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅੰਬਰ ਉੱਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਦੂਤ।

ਅਧਿਆਇ 20

1. ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੱਕ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਅਬਰਾਹਮ, ਅਬਰਾਹਮ!’ ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ!’ 2. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਆਪਣੇ ਹੇਠ ਵਾਲੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸ।’ 3. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਧੂੜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ।’ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਧੂੜ ਜਿੰਨਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਵਾਂਗਾ,’ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਕਾਇਮ ਕਰਾਂਗਾ। 4. ਉਹ ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।’ 5. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਸਦੀਵੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੱਕ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੋਲਣ ਦੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ (ਚੁਣੇ/ਚੁਣੇ ਹੋਏ) ਇੱਕ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕਣ (ਸੜਨ/ਕ੍ਰੋਧ) ਨਾ ਦੇ। 6. ‘ਵੇਖ!, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲਿਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਨੇ ਮੇਰੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕੀਤੀ (ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੀਕਿਆ/ਨਿੰਦਿਆ ਕੀਤੀ)। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕਾਇਮ (ਗਠਨ/ਨਿਯੁਕਤ) ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ?’

ਅਧਿਆਇ 21

1. ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਅੰਬਰ ਵੱਲ ਵੇਖ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੀ ਸਿਰਜਣਾ ਨੂੰ ਸਮਝ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ।’ 2. ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠ, ਸਗੋਂ ਛੇਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ, ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਫਲ, ਅਤੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਜੋ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਘੁੰਮਦੇ ਜੀਵ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਅਭਲਾਈ ਅਤੇ ਦੂਜੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਧਰਮੀ ਕੰਮ ਵੇਖੇ। ਮੈਂ ਹੇਠਲੇ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਤਸੀਹੇ (ਵਿਨਾਸ਼) ਵੇਖੇ। 3. ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਟਾਪੂ, ਇਸ ਦੇ ਦੈਂਤ (ਲੇਵੀਆਥਾਨ) ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ, ਅਤੇ ਲੇਵੀਆਥਾਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੋਹ, ਉਸ ਦਾ ਖੇਤਰ (ਗੁਫਾਵਾਂ), ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਪਈ ਦੁਨੀਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਚਾਏ ਵਿਨਾਸ਼ ਵੇਖੇ। 4. ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਧਾਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਚੜ੍ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਅਦਨ ਦਾ ਬਾਗ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਫਲ, ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਨਦੀ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ (ਇੱਕ) ਵੇਖੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ (ਧਰਮੀ/ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤਾ)। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ (ਇੱਕ) ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ (ਦਰਸ਼ਨ), ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਧੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ (ਦਰਸ਼ਨ) ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸਨ। 5. ਅਤੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਭੀੜ ਵੇਖੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਧੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ (ਦਰਸ਼ਨ) ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਧੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ (ਦਰਸ਼ਨ) ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸਨ।

ਅਧਿਆਇ 22

1. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਸਦੀਵੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੱਕ! ਇਹ ਸਿਰਜਣਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀ ਹੈ?’ 2. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਇਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੈ ਉਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੰਗਾ ਸੀ। 3. ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਉਹ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਏ। 4. ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਅ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ (ਇਸ ਵਿੱਚ ਰੂਪ-ਰੇਖਾ) ਅਤੇ ਸਿਰਜੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਦੇ ਸਿਰਜੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ (ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ) ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਸਨ। 5. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਯਾਹਵੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ, ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਉਸ ਪਾਸੇ ਲੋਕ ਕੌਣ ਹਨ?’ 6. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਜੋ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਹਨ ਉਹ ਸਭ ਹਨ ਜੋ ਤੇਰੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਮੌਜੂਦ ਸਨ (ਜਨਮੇ ਸਨ), ਕੁਝ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਬਹਾਲੀ ਲਈ ਨਿਯਤ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲੇ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇਪਣ ਲਈ। 7. ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਭਾਗ (ਟੁਕੜਾ) ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਅਤੇ ‘ਮੇਰੇ ਲੋਕ’ ਕਹਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਤੋਂ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਅਧਿਆਇ 23

1. ਹੁਣ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਵੇਖ ਅਤੇ ਵੇਖ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਹੱਵਾ ਨੂੰ ਭਰਮਾਇਆ ਅਤੇ ਰੁੱਖ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਜਾਣੇਂਗਾ ਕਿ ਕੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ। 2. ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣੂ ਕਰਾਵਾਂਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ। 3. ਫਿਰ ਮੈਂ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਅਦਨ ਦੇ ਬਾਗ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਉਚਾਈ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਕੱਦ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ (ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ) ਸੀ, ਦਿੱਖ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ 4. ਉਹ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਗਲਵੱਕੜੀ ਪਾਈ (ਉਲਝਿਆ) ਹੋਇਆ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਕੱਦ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਅਦਨ ਦੇ ਬਾਗ ਦੇ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਰੁੱਖ ਦਾ ਫਲ ਵੇਲ ਉੱਤੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਰੁੱਖ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜ੍ਹਾ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਦਿੱਖ ਸੱਪ (ਅਜਗਰ) ਵਰਗੀ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਹੱਥ ਅਤੇ ਪੈਰ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਖੰਭ ਸਨ। 5. ਖੰਭਾਂ ਦੇ ਛੇ ਜੋੜੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੱਜੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਛੇ ਖੰਭ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਛੇ ਖੰਭ ਸਨ। 6. ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ, ਮੈਂ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਫਲ ਖਾਂਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ। ਅਤੇ ਸੱਪ (ਅਜਗਰ) ਰੁੱਖ ਦੇ ਅੰਗੂਰ ਫੜੀ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਖੁਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲਵੱਕੜੀ ਪਾਈ ਵੇਖਿਆ।

-------------------------------------------------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------

8. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕੌਣ ਹਨ ਜੋ ਗਲਵੱਕੜੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਲ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਦੀਵੀ ਇੱਕ?’ 9. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਹੈ (ਇਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਹੈ)। ਇਹ (ਇੱਕ) ਆਦਮ (ਮਨੁੱਖ) ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਹਤ ਹੈ, ਹੱਵਾ ਹੈ। 10. ਪਰ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਅਧਰਮ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਭੇਜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਹੈ।’ 11. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੱਕ! ਤੂੰ ਉਸ (ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ) ਵਰਗੇ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ) ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ?’ 12. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ) ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ।’ 13. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਸਦੀਵੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੱਕ! ਤੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਕਿਉਂ ਚਾਹਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਚਾਹੁਣਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਤੇਰੀ ਰੌਸ਼ਨੀ (ਸਲਾਹ/ਹਜ਼ੂਰੀ) ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣੇ ਗਏ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੈਂ ਜੋ ਬੇਕਾਰ (ਵਿਅਰਥ/ਲਾਭਹੀਣ) ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ?’

ਅਧਿਆਇ 24

1. ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਜੋ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਹੋਣਗੇ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੋਣੀ ਦਾ ਭਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਵਾਪਰੇਗਾ। ਹੁਣ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ।’ 2. ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਿਰਜੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। 3. ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਦਮ ਅਤੇ ਹੱਵਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਾਲੇ ਚਾਲਾਕ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਹਾਬਲ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋੜਨ ਲਈ ਵਿਰੋਧੀ ਦੁਆਰਾ ਵਿਨਾਸ਼ (ਅਰਾਜਕਤਾ/ਵਿਨਾਸ਼); ਅਤੇ ਮੈਂ ਮਾਰੇ ਗਏ (ਕਤਲ ਕੀਤੇ) ਹਾਬਲ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ (ਅਰਾਜਕਤਾ/ਵਿਨਾਸ਼) ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਅਰਾਜਕ ਦੁਆਰਾ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 4. ਅਤੇ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਵਿਭਚਾਰ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਈਰਖਾ ਵੇਖੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਹੇਠਲੀਆਂ ਡੂੰਘਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਦੀ ਅੱਗ। 5. ਅਤੇ ਮੈਂ ਚੋਰੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਦਰਬਾਰ (ਅਧਾਲਤ) ਦੇ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ (ਬਦਲੇ) ਦੇ ਸਾਧਨ ਅਤੇ ਤਰੀਕੇ ਵੇਖੇ। 6. ਅਤੇ ਮੈਂ ਨੰਗੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਕਾਮਨਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨੰਗਾਪਣ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਦਲਾ (ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਦਲਾ) ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਘ੍ਰਿਣਾ ਅਤੇ ਤੁੱਛਤਾ ਅਤੇ ਬਰਬਾਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ (ਵਿਨਾਸ਼) ਲਈ ਨਿਯਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। 7. ਅਤੇ ਮੈਂ ਚਾਹਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਅਰਾਜਕਤਾ ਦਾ ਸਿਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਘ੍ਰਿਣਾ ਅਤੇ ਤੁੱਛਤਾ ਅਤੇ ਬਰਬਾਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ (ਵਿਨਾਸ਼) ਲਈ ਨਿਯਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਅਧਿਆਇ 25

1. ਫਿਰ ਮੈਂ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਈਰਖਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ। 2. ਇਹ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਘੜੀ ਗਈ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਢੱਕਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਸੀ। 3. ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਜਗਵੇਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਗਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੰਡਾ ਬਲੀਦਾਨ ਵਜੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 4. ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਗਵੇਦੀ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੌਣ ਬਲੀ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਮੁੰਡਾ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਬਲੀਦਾਨ ਵਜੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 5. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਸੁਣ, ਅਬਰਾਹਮ! ਇਹ ਮੰਦਰ ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਜਗਵੇਦੀ ਅਤੇ ਕੰਮ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਜਕਪੁਣੇ ਦਾ ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ (ਬੇਨਤੀ/ਪਟੀਸ਼ਨ) ਦਾਖਲ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਰਹੇਗੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਬਲੀਦਾਨ ਮੈਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। 6. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਅਬਰਾਹਮ, ਸੁਣ! ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ ਉਹ ਮੰਦਰ ਹੈ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਨਕਲ ਹੈ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੀ ਦਿੱਖ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਜਾਜਕਪੁਣਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿਆਂਗਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਬੋਲੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਬਲੀਦਾਨ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣਗੇ।) 7. ਮੈਂ ਇਹ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਉੱਠਣਗੇ। 8. ਪਰ ਜੋ ਮੂਰਤੀ ਤੂੰ ਵੇਖੀ ਹੈ ਉਹ ਈਰਖਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ ਜੋ ਬਾਅਦ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਦੁਆਰਾ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। 9. ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਤਲ ਵਿੱਚ ਬਲੀਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਨਿਆਂ ਦੇ ਗਵਾਹ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ (ਇਨਾਮ) ਸਿਰਜਣਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।’

ਅਧਿਆਇ 26

1. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੱਕ! ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਐਲਾਨ (ਗਵਾਹੀ) ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?’ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਸੁਣ, ਅਬਰਾਹਮ, ਅਤੇ ਸਮਝ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇ। ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤੇਰਹ ਨੇ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਘਰ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੀਆਂ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਾ (ਭੂਤ-ਪੂਜਾ) ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀਆਂ?’ 2. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੱਕ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ (ਤਰੀਕਿਆਂ/ਕੰਮਾਂ) ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।’

-------------------------------------------------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------

3. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ (ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੈ), ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ (ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ), ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਸਲਾਹ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੈ (ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ/ਮੇਰੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ), ਅਤੇ ਇਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ (ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ) ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਵਿੱਖ ਵੇਖ ਸਕੇਂ। ਹੁਣ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਵੇਖ, ਅਤੇ ਵੇਖ ਕਿ ਤੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ (ਸੰਤਾਨ/ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ) ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ।’

ਅਧਿਆਇ 27

1. ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਹਿੱਲਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ। ਇਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ (ਅਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ) ਦੀ ਇੱਕ ਭੀੜ ਦੌੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ (ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕਤਲ ਕੀਤਾ) ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ (ਕਾਤਲਾਂ ਨੂੰ) ਚਾਰ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ (ਗੁਲਾਮਾਂ ਵੱਲ) ਦੌੜਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਪੌੜੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚਲੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ। 2. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਸਦੀਵੀ ਇੱਕ! ਵੇਖ, ਮੇਰੀ ਸੰਤਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚਲੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਪਾੜਿਆ ਹੈ?’ 3. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਸੁਣ, ਅਬਰਾਹਮ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਕਰਕੇ ਵਾਪਰੇਗਾ ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਬਲੀਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਬੁਰਾਈ ਕਰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਅਤੇ ਚਾਹਤ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਮੈਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਭੜਕਾਏਗੀ। ਤੂੰ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।’ 4. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਸਦੀਵੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੱਕ! ਅਧਰਮ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੇ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘ ਜਾਣ ਦੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦਿਖਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮ ਦਿਖਾ। ਮੈਂ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।’ 5. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਦਿਨ (ਆਉਣਗੇ) ਧਰਮੀ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉੱਠਣਗੇ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਿਯਤ ਸਮਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੇ ਉੱਠਣਗੇ ਜੋ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਹਿੱਤਾਂ ਲਈ ਹਨ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ (ਕਾਤਲਾਂ) ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਿਖਾਏ ਹਨ।

ਅਧਿਆਇ 28

1. ਅਤੇ ਮੈਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ‘ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਦੀਵੀ ਇੱਕ, ਤੂੰ ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਦਇਆ ਦਿਖਾ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿਖਾਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਦੱਸ: ਕੀ ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੋਵੇਗੀ?’ 2. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭੀੜ ਦਿਖਾਈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤੂੰ ਵੇਖੇ ਚਾਰ ਉੱਚੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਭੜਕਾਇਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਮੇਰਾ ਬਦਲਾ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਚੌਥੇ ਉਤਰਾਅ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਯੁੱਗ ਦੇ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੌ ਸਾਲ ਹੈ, (ਅਨਯ) ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾਈ (ਬਦਕਿਸਮਤੀ) ਹੋਵੇਗੀ, ਪਰ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵਿੱਚ (ਵਿੱਚ) ਦਇਆ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ।

ਅਧਿਆਇ 29

1. ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਸਦੀਵੀ ਇੱਕ! ਯੁੱਗ ਦੇ ਘੰਟੇ ਕਿੰਨੇ ਲੰਬੇ ਹਨ?’ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਇਸ ਵਰਤਮਾਨ ਅਧਰਮੀ ਯੁੱਗ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਘੰਟੇ ਨਿਯਤ ਕੀਤੇ ਹਨ ਜੋ (ਅਨਯ) ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇਹ ਉਵੇਂ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਗਿਣ (ਹਿਸਾਬ ਲਗਾ) ਅਤੇ ਸਮਝ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਵੇਖ। 2. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਅਨਯਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਕਾਲ ਰੱਖਣ ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਹੋਵੇਗਾ।’ 3. ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ (ਅਨਯ) ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ। 4. ਅਤੇ (ਅਨਯ) ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਵਾਂਗ ਬਾਹਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। 5. ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੇਖ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਏ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਵੀ, ਪਰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। 6. ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੇਖ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਏ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਵੀ, ਪਰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। 7. ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਨੂੰ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੁੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। 8. ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਸਦੀਵੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੱਕ! ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ ਦੁਆਰਾ ਚੁੰਮਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?’ 9. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਅਬਰਾਹਮ! ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੂੰ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਅਧਰਮ ਦੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ, ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਰਾਹਤ/ਆਜ਼ਾਦੀ/ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਹੈ। 10. ਪਰ ਮੇਰੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦੇ ਮੇਰੇ ਆਖਰੀ (ਅੰਤਿਮ) ਯੁੱਗ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਬੀਲੇ (ਪੀੜ੍ਹੀ) ਤੋਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਧਰਮ ਦੇ ਯੁੱਗ ਦਾ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਘੰਟਾ। 11. ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ, ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ; (ਅਨਯ) ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਣਗੇ (ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਮੰਨਣਗੇ) ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਣਗੇ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਬਦਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। 12. ਧਰਮੀ ਦੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਵਧਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਰਾ ਨਿਆਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਖ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਰਾਹੀਂ (ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ/ਅਨਯ) ਅਰਾਜਕ (ਦੁਸ਼ਟ) ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਆਵੇਗਾ।

-------------------------------------------------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------

13. ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਸ ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੌੜੇ ਦੁੱਖ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਰਾਹੀਂ। ਅਤੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਭੜਕਾਉਣ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਭੜਕਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਗਿਣਤੀ (ਮਾਤਰਾ/ਗਿਣਤੀ) ਵਿੱਚ ਬਚਣਗੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਗੁਪਤ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਆਉਣ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 14. ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੇ ਬਲੀਦਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜੀਉਣਗੇ ਅਤੇ ਕਾਇਮ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਤੋਬਾ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੁਰਵਰਤੋਂ (ਮਖੌਲ) ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੀੜਾ ਮਹਾਨ ਹੋਵੇਗੀ। 15. ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਸਨਮਾਨ ਵੇਖਣਗੇ। ਅਬਰਾਹਮ, ਵੇਖ ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਣ ਜੋ ਤੂੰ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਭ ਦਾ ਗਿਆਨ ਲੈ ਜੋ ਤੂੰ ਜਾਣਨ ਆਇਆ ਹੈਂ। 16. ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਵੱਲ ਜਾਹ ਕਿਉਂਕਿ ਵੇਖ, ਮੈਂ ਯੁੱਗ ਤੱਕ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ।’

ਅਧਿਆਇ 30

1. ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਮੈਨੂੰ ਬੋਲ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾਇਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਸਦੀਵੀ ਇੱਕ! ਮੈਂ ਹੁਣ ਉੱਪਰ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।’ 2. ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਦਸ ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਮੈਂ ਅਨਯ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਘੰਟੇ ਦੇ ਲੰਘਣ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਲਈ ਨਿਯਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। 3. ਇਸ ਲਈ ਸੁਣ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਾਪਰੇਗਾ। ਪਹਿਲੀ (ਲੋੜ) ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਦਰਦ ਹੈ; 4. ਦੂਜੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ ਭਾਰੀ ਸੜਨਾ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼; 5. ਤੀਜੀ, ਜਾਨਵਰਾਂ (ਪਸ਼ੂਆਂ) ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ (ਬਿਮਾਰੀ); 6. ਚੌਥੀ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੁੱਖ; 7. ਪੰਜਵੀਂ, ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਭੂਚਾਲ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਵਿਨਾਸ਼; 8. ਛੇਵੀਂ, ਗੜਿਆਂ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ ਦਾ ਵਾਧਾ; 9. ਸੱਤਵੀਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਬਰ ਹੋਣਗੇ (ਜਾਨਵਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਗੇ); 10. ਅੱਠਵੀਂ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਵੱਲ ਬਦਲਣਗੇ (ਵਿਨਾਸ਼ ਨਾਲ ਬਦਲ-ਬਦਲ ਕੇ); 11. ਨੌਵੀਂ, ਤਲਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਜ਼ਾ (ਫਾਂਸੀ) ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਭੱਜਣਾ; 12. ਦਸਵੀਂ, ਗਰਜ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਭੂਚਾਲ।

ਅਧਿਆਇ 31

1. ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਤੁਰ੍ਹੀ ਵਜਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ (ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ) ਭੇਜਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਮਾਪ ਹੋਵੇਗਾ (ਉਸ ਕੋਲ ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮਾਪ ਹੋਵੇਗਾ)। 2. ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੀ) ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਤੋਂ ਬੁਲਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਭੇਜਾਂਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਚਾਹਤ ਚੁਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਰੱਖੇ ਹਨ ਉਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲਗਾਤਾਰ ਲੱਗੇ ਰਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਤਨ ਉੱਤੇ ਜਸ਼ਨਾਂ (ਪਾਰਟੀਆਂ) ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਣਗੇ। 3. ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਾਵਾਂਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਖੌਲ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਯੁੱਗ ਦੀ ਘ੍ਰਿਣਾ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਾਂਗਾ। 4. ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਲਈ ਖਾਣਾ ਬਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ (ਪਾਤਾਲ ਜਗਤ) ਦੀਆਂ ਡੂੰਘਾਈਆਂ ਦੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸਦੀਵੀ ਉਡਾਣ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ। ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਕੀੜੇ ਦੇ ਪੇਟ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਹੋਣਗੇ (ਅਜ਼ਾਜ਼ੇਲ)। 5. ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ (ਇੱਕ ਵਿਆਹੁਤਾ ਜਾਂ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ਬਦ) ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਦਿੱਤੇ ਨਹੀਂ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਾਹਵੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ।

ਅਧਿਆਇ 32

1. ‘ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਅਬਰਾਹਮ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ ਕਿ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਸੱਤਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਅਨਯ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾਉਣਗੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਨਗੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ, ਅਧਰਮ ਦੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਲਈ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਅਨਯ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਉਹ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੇ ਮੈਂ ਨਿਆਂ ਕਰਾਂਗਾ। 2. ਅਤੇ ਯਾਹਵੇ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ, ‘ਕੀ ਤੂੰ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਅਬਰਾਹਮ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਕਬੀਲੇ ਨੂੰ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇਗਾ?’ 3. ਅਬਰਾਹਮ ਨੇ ਯਾਹਵੇ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।